Ուժեղ իմունիտետը կարող է առաջանալ քրոնիկական բորբոքման հետևանքով, այս եզրակացությանն են եկել Կանզասի համալսարանի ուռուցքաբանական կենտրոնի (ԱՄՆ) գիտնականները։ Նրանց ուսումնասիրության արդյունքները հրապարակվել են eLife գիտական հարթակում։

Գիտնականներն ուսումնասիրել են բջիջների մահվան գործընթացը՝ պիրոպտոզը, որն օգնում է իմունային համակարգին պայքարել վարակների դեմ։ Այս ռեակցիայի ընթացքում իմունային բջիջներն ինքնաոչնչանում են՝ բորբոքային ռեակցիան ուժեղացնելու և վիրուսներից կամ բակտերիաներից ավելի արագ ազատվելու համար։ Այս գործընթացը գործարկվում է «մահվան ծալքի» դոմենի սպիտակուցներով։ Հարուցիչների հետ շփման ժամանակ դրանք առաջացնում են բյուրեղանման կառուցվածքներ, որոնք առաջացնում են բջիջների պատռվածք և բորբոքային ազդակների արտազատում։

Նոր հետազոտությունը ցույց է տվել, որ այս սպիտակուցները կարող են ինքնաբերաբար միավորվել և բջիջների մահվան գործընթաց սկսել նույնիսկ առանց վարակի։ Սա հանգեցնում է մշտական, ցածր մակարդակի բորբոքման, որը տարիքի հետ մեծացնում է բազմաթիվ հիվանդությունների զարգացման ռիսկը։ Այդ հիվանդությունները կարող են լինել քաղցկեղից և Ալցհեյմերի հիվանդությունից սկսած մինչև դեպրեսիա և դեմենցիա։

Փորձերը ցույց են տվել, որ որոշ իմունային բջիջներում այս սպիտակուցների կոնցենտրացիան բավականաչափ բարձր է, որպեսզի նման պատահական գործընթացները կյանքի ընթացքում պարբերաբար տեղի ունենան։

«Հիմնվելով տեղեկատվության չնչին հատվածի՝ օրինակ՝ վիրուսային ԴՆԹ-ի մոլեկուլի վրա, իմունային բջիջն ունի ընդամենը մի քանի րոպե, որպեսզի որոշի, թե ինչ անել։ Այս որոշումը հաճախ ալտրուիստական ինքնաոչնչացումն է», - բացատրել է Կանզասի համալսարանի ուռուցքաբանական կենտրոնի հետազոտող Ռենդալ Հալֆմանը։

Հետազոտողները կարծում են, որ այս գործընթացները հասկանալը կարող է օգնել ստեղծել այնպիսի դեղամիջոցներ, որոնք կկանխեն բջիջների ինքնաբերական մահը և կնվազեցնեն բորբոքումը։ Սակայն նման մոտեցումը զգուշություն է պահանջում, քանի որ այս սպիտակուցների ակտիվության նվազեցումը կարող է ավելացնել վարակների նկատմամբ օրգանիզմի խոցելիությունը։