նախընտրելի դարձնել
L-ցիտրուլինը, որը ձմերուկի բնական ամինաթթվային բաղադրիչ է, կարող է մեծացնել ազոտի օքսիդի արտադրությունը։ Այս մոլեկուլը կարևոր դեր է խաղում անոթային տոնուսի կարգավորման և սրտանոթային հիվանդությունների ռիսկի նվազեցման գործում։ Այս եզրակացությանն են հանգել Ռիո դե Ժանեյրոյի դաշնային համալսարանի հետազոտողները։ Ուսումնասիրության արդյունքները հրապարակվել են Nutrients ամսագրում։
Գիտնականները բացատրում են, որ L-ցիտրուլինը հանդիպում է ձմերուկի միջուկում, սակայն այս նյութի խտությունն ավելի բարձր է կեղևում։ Կլանման դեպքում L-ցիտրուլինը բարձրացնում է արյան մեջ L-արգինինի մակարդակը. ամինաթթու, որից սինթեզվում է ազոտի օքսիդը: Այս գազային մեդիատորը լայնացնում է արյան անոթները, բարելավում արյան հոսքը և օգնում արյան ճնշման իջեցմանը։
«Ձմերուկային» L-ցիտրուլինի կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ, ի տարբերություն L-արգինինի, միանգամից օգտագործվելիս չի քայքայվում լյարդում։
Այնուամենայնիվ, հետազոտողներն ընդգծում են, որ թարմ ձմերուկի գործնական կիրառումը որպես L-ցիտրուլինի աղբյուր սահմանափակ է: Պտղի մեջ այս նյութի խտությունը ցածր է. նվազագույն արդյունավետ չափաքանակին հասնելու համար սննդակարգում հատապտղի միջուկի կամ կեղևի զգալի քանակություն է անհրաժեշտ: Այս պատճառով գիտնականները խոստումնալից զարգացումներ են տեսնում ձմերուկի խտանյութի տեխնոլոգիայի և մշակման այլ ձևերի մեջ, որոնք թույլ են տալիս L-ցիտրուլինի բարձր չափաքանակներ ստանալ առանց պտղի չափազանց մեծ սպառման։
Ուսումնասիրության հեղինակները նշում են երկարատև կլինիկական հետազոտությունների անհրաժեշտությունը, մասնավորապես սրտանոթային հիվանդությունների բարձր ռիսկի ենթարկված անհատների մոտ: Նման հետազոտությունները կօգնեն որոշելու օպտիմալ դեղաչափերը և հաստատելու, թե ինչպես է ձմերուկի L-ցիտրուլինն ընդունակ ազդելու զարկերակային ճնշման, անոթների առաձգականության և էնդոթելի վիճակի վրա:
