Ավելորդ քաշ ունեցող երիտասարդներն ավելի հաճախ են բախվում միգրենի խնդրին, ընդ որում՝ վճռորոշ դեր է խաղում ոչ այնքան մարմնի զանգվածի ընդհանուր ինդեքսը, որքան գոտկատեղի ծավալը: Նման եզրակացության են եկել հարավկորեացի գիտնականները՝ վերլուծելով ավելի քան վեց միլիոն մարդու տվյալները: Աշխատանքը հրապարակվել է Neurology ամսագրում:

Միգրենը ամենատարածված և հյուծող նյարդաբանական հիվանդություններից մեկն է: Հայտնի է, որ գենետիկան առանցքային դեր է խաղում դրա զարգացման գործում, սակայն ապրելակերպը և ուղեկցող վիճակները նույնպես զգալիորեն ազդում են հիվանդության ռիսկի վրա: Գիրությունը վաղուց դիտարկվում է որպես միգրենի ընթացքը սրող գործոն, սակայն այն հարցը, թե արդյոք այն կարող է հրահրել հիվանդության առաջացումը նախկինում առողջ մարդկանց մոտ, մնում էր բաց:

Այս կապը պարզելու համար հետազոտողները օգտագործել են Հարավային Կորեայի Ազգային առողջապահական ապահովագրության ծառայության տվյալների բազան, որն ընդգրկում է երկրի բնակչության մոտ 99%-ը: Վերլուծության մեջ ներառվել են 20-ից 39 տարեկան 6,1 միլիոն մարդկանց տվյալները, ովքեր դիտարկման սկզբում չեն ունեցել միգրենի ախտորոշում: Մասնակիցներին հետևել են միջինում յոթ տարի՝ արձանագրելով հիվանդության նոր դեպքերը:

Գիտնականները գնահատել են ինչպես մարմնի զանգվածի ինդեքսը (ՄԶԻ), այնպես էլ գոտկատեղի շրջագիծը՝ որպես աբդոմինալ (որովայնային) գիրության ցուցանիշ: Արդյունքները ցույց են տվել, որ մարմնի զանգվածի աճին զուգընթաց միգրենի ռիսկը բարձրացել է, սակայն այդ կապը թուլացել է գոտկատեղի ծավալը հաշվի առնելուց հետո: Ընդհակառակը, գոտկատեղի մեծ շրջագիծը մնացել է միգրենի կայուն կանխատեսող նույնիսկ ՄԶԻ-ի, ապրելակերպի և մետաբոլիկ ցուցանիշների ճշգրտումներից հետո:

«Մենք տեսանք հստակ կապ. որքան մեծ է գոտկատեղի ծավալը, այնքան բարձր է միգրենի զարգացման ռիսկը: Սա մատնանշում է, որ հենց աբդոմինալ գիրությունն է առանցքային դեր խաղում», — նշել են աշխատանքի հեղինակները:

Նրանց խոսքով՝ վիսցերալ ճարպը, որը կուտակվում է որովայնի շրջանում, մետաբոլիկ տեսանկյունից ակտիվ է և արտադրում է բորբոքային նյութեր: Քրոնիկ բորբոքումը կարող է իջեցնել միգրենի նոպաների առաջացման շեմը և նպաստել հիվանդության մեկնարկին:

Հետաքրքիր է, որ գիրության և միգրենի միջև կապն առավել արտահայտված է եղել 30 տարեկանից ցածր անձանց մոտ, ինչպես նաև չծխողների և ալկոհոլ չարաշահողների մոտ: Հետազոտողները ենթադրում են, որ ալկոհոլի անոթալայնացնող ազդեցությունը կարող է ուժեղացնել աբդոմինալ գիրության բացասական էֆեկտը: