Nature Metabolism բժշկագիտական հանդեսում հրապարակված լայնամասշտաբ համակարգված ակնարկը և մետավերլուծությունը զգալիորեն ընդլայնել են պատկերացումները մարմնի զանգվածի ինդեքսի և քաղցկեղի զարգացման ռիսկի միջև կապի մասին։

Հետազոտությունը միավորել է քաղցկեղի ավելի քան 1,5 միլիոն գրանցված դեպքերի տվյալները և ցույց է տվել, որ մարմնի զանգվածի բարձր ինդեքսը կապված է ոչ թե 13-ի, ինչպես նախկինում էր կարծվում, այլ առնվազն 19 տարբեր տեսակի չարորակ ուռուցքների հետ։

Վերլուծությունը ներառել է 226 գրախոսվող հետազոտություն 23 երկրից և ընդգրկել քաղցկեղի 25 տեսակ, ինչը հեղինակներին հնարավորություն է տվել իրականացնել հիվանդության վտանգի վրա մարմնի զանգվածի ինդեքսի ունեցած ազդեցության ստանդարտացված համեմատություն։

Արդյունքները հաստատել են կայուն դրական կապը ավելորդ քաշի և մի շարք օնկոլոգիական հիվանդությունների ռիսկի միջև։ Ամենից արտահայտված ասոցիացիաները հայտնաբերվել են էնդոմետրիումի (արգանդի ներքին շերտի) քաղցկեղի (ռիսկի աճ 58%-ով մարմնի զանգվածի ինդեքսի յուրաքանչյուր 5 միավորի դեպքում) և կերակրափողի ադենոկարցինոմայի (ռիսկի աճ 47%-ով) համար։

Հայտնաբերվել են նաև նախկինում բավարար չափով չճանաչված կապեր սպիտակարյունության, ոչ հոջկինյան լիմֆոմայի, միզապարկի քաղցկեղի և գլիոմայի հետ, որտեղ ռիսկի աճը եղել է պակաս արտահայտված, բայց վիճակագրորեն նշանակալի։

Միևնույն ժամանակ, հետազոտությունը բացահայտել է նաև հակադարձ ասոցիացիաներ. օրինակ՝ մինչդաշտանադադարային շրջանում գտնվող կանանց և երբևէ չծխած մարդկանց շրջանում նկատվել է բացասական կապ մարմնի զանգվածի ինդեքսի և թոքերի քաղցկեղի որոշ ձևերի ու կերակրափողի տափակաբջջային քաղցկեղի միջև։ Դա ընդգծում է այն կենսաբանական մեխանիզմների բարդությունը, որոնք կապում են մարմնի զանգվածը և օնկոլոգիական գործընթացները։

Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվել աշխարհագրական և սեռային տարբերություններին։ Այսպես, հետդաշտանադադարային կրծքագեղձի քաղցկեղի ռիսկը, որը կապված է մարմնի զանգվածի բարձր ինդեքսի հետ, մոտ երկու անգամ ավելի բարձր է արևելաասիական պոպուլյացիաներում՝ եվրոպականների համեմատությամբ։

Կոլորեկտալ (հաստ աղիքի) քաղցկեղի դեպքում ճարպակալման հետ կապը զգալիորեն ավելի ուժեղ է եղել տղամարդկանց շրջանում, մինչդեռ լեղապարկի քաղցկեղի դեպքում՝ կանանց շրջանում։

Հեղինակները նաև համեմատել են մարմնի զանգվածի ինդեքսի գոտկատեղի շրջագծի հետ՝ որպես օնկոլոգիական ռիսկի կանխատեսող։ Երկու ցուցանիշներն էլ ընդհանուր առմամբ ցուցադրել են նմանատիպ կանխատեսողական ուժ, թեև քաղցկեղի առանձին տեսակների համար նկատվել են տարբերություններ, ինչը մատնանշում է ճարպային կուտակումների տարբեր տեսակների ոչ միատեսակ դերը։ 

Պատճառահետևանքային եզրակացություններն ուժեղացնելու համար հետազոտողները կիրառել են մենդելյան ռանդոմիզացիայի մեթոդներ, որոնք հիմնված են մարմնի զանգվածին առնչվող գենետիկական տարբերակների վերլուծության վրա։ Այդ տվյալները ընդհանուր առմամբ հաստատել են դիտողական ասոցիացիաները, թեև ոչ բոլոր տեսակի քաղցկեղների համար են արդյունքները եղել հավասարապես կայուն։

Եզրակացության մեջ հեղինակներն ընդգծում են, որ ճարպակալումը մնում է քաղցկեղի զարգացման փոփոխվող առանցքային ռիսկի գործոններից մեկը, սակայն գոյություն ունեցող մոդելները բավարար չափով հաշվի չեն առնում տարածաշրջանային տարբերությունները։ Հատկապես քիչ տվյալներ կան Աֆրիկայի, Հարավային Ասիայի և Կենտրոնական Ամերիկայի երկրների վերաբերյալ, ինչը սահմանափակում է եզրակացությունների համընդհանրությունը։