Առաջատար սրտաբանական կազմակերպությունների միջազգային խումբը ներկայացրել է թարմացված փորձագիտական կոնսենսուսը՝ «Սրտային անբավարարության երկրորդ համընդհանուր սահմանումը»։ Փաստաթուղթը հստակեցնում է հիվանդության դասակարգումը և վերանայում դրա ախտորոշման, կանխարգելման ու բուժառուների վարման մոտեցումները։

Գլոբալ տվյալների գնահատականներով՝ այսօր աշխարհում սրտային անբավարարությունից տառապում է ավելի քան 64 միլիոն չափահաս մարդ, և բուժառուների թիվը շարունակում է աճել բնակչության ծերացման և ռիսկի գործոնների՝ ճարպակալման, 2-րդ տիպի դիաբետի ու հիպերտոնիայի տարածվածության պայմաններում։

Սահմանման նոր տարբերակը պատրաստվել է Սրտաբանության ամերիկյան ասոցիացիայի, Սրտաբանության ամերիկյան քոլեջի, Սրտաբանների եվրոպական միության, Սրտի համաշխարհային ֆեդերացիայի, ինչպես նաև ԱՄՆ-ի, Եվրոպայի և Ճապոնիայի պրոֆիլային մասնագիտական միությունների մասնակցությամբ։ Փաստաթուղթը միաժամանակ հրապարակվել է առաջատար բժշկագիտական Circulation, JACC, European Heart Journal և Global Heart հանդեսներում:

Սրտային անբավարարության պատճառների համընդհանուր դասակարգում

Առաջին անգամ հիվանդության պատճառների ստանդարտացված համակարգ է առաջարկվել։

Այն հնարավորություն է ընձեռում.

  • միատեսակ կերպով արձանագրել տվյալները հետազոտություններում և գրանցամատյաններում;
  • ավելի ճշգրիտ որոշել սրտային անբավարարության առաջնային պատճառը;
  • ընտրել ավելի թիրախային բուժում՝ դուրս գալով համընդհանուր թերապիայի շրջանակից։

Հրաժարում արտամղման գործառույթի խիստ շեմերից

Վերանայվել է ձախ փորոքի արտամղման գործառույթի (LVEF) հիման վրա դասակարգման մոտեցումը։

հաստատագրված «շեմային արժեքների» փոխարեն այժմ հաշվի են առնվում.

  • բուժառուի սեռը;
  • տարիքը;
  • էթնիկ առանձնահատկությունները։

Այս հիմքի վրա ներդրվում են կլինիկական առումով կողմնորոշված կատեգորիաներ.

  • սրտային անբավարարություն՝ արտամղման ցածր տարբերախմբով; 
  • արտամղման պահպանված տարբերախմբով; 
  • արտամղման բարելավված տարբերախմբով։

Շեշտադրում հիվանդության վաղ փուլերի վրա

Նոր մոդելն ընդգծում է այն բուժառուների հայտնաբերումը;

  • ովքեր ունեն սրտային անբավարարության զարգացման բարձր ռիսկ;
  • ովքեր գտնվում են նախակլինիկական փուլերում՝ նախքան ախտանիշների ի հայտ գալը։

Նպատակը կանխարգելումն ու վաղ միջամտությունն է, ինչը հնարավորություն է տալիս դանդաղեցնել կամ կանխել հիվանդության սաստկացումը։

Սրտային անբավարարությունն իբրև հարաճուն գործընթաց

Հիվանդությունն այժմ դիտարկվում է ոչ թե որպես հաստատագրված ախտորոշում, այլ որպես մի վիճակ, որն ի վիճակի է.

  • սաստկանալ;
  • կայունանալ;
  • մասնակի կամ ամբողջությամբ հետաճ գրանցել (ռեմիսիա, բարելավում)։

Սոցիալական և աշխարհագրական գործոնների ազդեցությունը

Առանձնահատուկ ընդգծվում է, որ հիվանդության ռիսկն ու ելքերը կախված են.

  • բժշկական օգնության հասանելիությունից.
  • սոցիալ-տնտեսական պայմաններից.
  • բնակության տարածաշրջանից և առողջապահության մակարդակից։

Փաստաթղթի համահեղինակների կարծիքով՝ նոր մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ավելի ճշգրիտ հաշվի առնել բուժառուի անհատական առանձնահատկությունները և ավելի լավ կառուցել բուժման ու կանխարգելման ռազմավարությունները։ Ինչպես նշում են փորձագետները, դա հատկապես կարևոր է առողջապահության գլոբալ համակարգի համար, որտեղ ախտորոշման և թերապիայի մոտեցումները երկար ժամանակ մնում էին անմիատարր։

Թարմացված սահմանումը հիմք կծառայի Սրտաբանության ամերիկյան ասոցիացիայի և Սրտաբանության ամերիկյան քոլեջի ապագա կլինիկական ուղեցույցների համար, որոնց հրապարակումը սպասվում է մինչև 2027 թվականի վերջը։