Ադելաիդայի համալսարանի նոր հետազոտությունը ցույց է տվել, որ ֆիզիկական ակտիվությունը կարող է զգալիորեն օգնել այն մարդկանց, ովքեր փորձում են թողնել ծխելը։ Կանոնավոր վարժությունները նվազեցնում են նիկոտինի նկատմամբ փափագը, կրճատում օրական ծխվող սիգարետների քանակը և բարձրացնում ծխելը լիովին թողնելու հավանականությունը։

Արդյունքները հրապարակվել են ScienceDirect հարթակում։

Գիտնականները վերլուծել են 59 պատահականացված վերահսկվող հետազոտությունների տվյալներ, որոնց մասնակցել է ավելի քան 9 000 մարդ։ Ակնարկում գնահատվել են ինչպես մեկանգամյա ֆիզիկական ծանրաբեռնվածության, այնպես էլ երկարաժամկետ մարզական ծրագրերի ազդեցությունը նիկոտինային կախվածության, տրամադրության և հրաժարման ախտանիշների վրա։

Արդյունքները ցույց են տվել, որ ֆիզիկական ակտիվության ծրագրերին մասնակցած անձինք 15%-ով ավելի հաճախ են հասել ծխելու կայուն դադարեցման՝ համեմատած վերահսկիչ խմբերի մասնակիցների հետ։ Բացի այդ, նրանց մոտ 21%-ով ավելի բարձր էր առնվազն յոթ օր շարունակ չծխելու հավանականությունը։

Հետազոտությունը նաև ցույց է տվել, որ վարժությունները նվազեցնում են օրական ծխվող սիգարետների քանակը միջինում երկու սիգարետով։ Առանձնապես հետաքրքիր էր կարճաժամկետ ազդեցությունը․ նույնիսկ մեկ մարզումը կարող էր մինչև 30 րոպեով նվազեցնել ծխելու նկատմամբ փափագը անմիջապես ֆիզիկական ակտիվությունից հետո։

Հետազոտության գլխավոր հեղինակ դոկտոր Բեն Սինգհի խոսքով՝ այս արդյունքները մարդկանց տրամադրում են պարզ և հասանելի գործիք, որը կարելի է կիրառել առօրյա կյանքում՝ ծխելը թողնելու գործընթացին աջակցելու համար։

Հետազոտողները նշում են, որ ծխելը թողնելը շարունակում է մնալ հանրային առողջապահության ամենաբարդ խնդիրներից մեկը։ Չնայած վերջին տասնամյակներում ծխելու տարածվածությունը զգալիորեն նվազել է, ծխախոտը շարունակում է մնալ վաղաժամ մահվան կանխարգելելի հիմնական պատճառը՝ ամեն տարի աշխարհում խլելով մոտ 7 միլիոն մարդու կյանք։ Եվս մոտ 1,6 միլիոն մարդ տուժում է պասիվ ծխելու հետևանքներից։

Միաժամանակ շարունակում է աճել էլեկտրոնային ծխախոտների օգտագործումը․ այսօր աշխարհում դրանցից օգտվում է ավելի քան 100 միլիոն մարդ։ Բարձր եկամուտ ունեցող երկրներում աճում է նաև վեյփերի և տաքացվող ծխախոտային արտադրանքի օգտագործումը, հատկապես երիտասարդների շրջանում։

Գիտնականներն ընդգծում են, որ ֆիզիկական ակտիվությունը չպետք է դիտարկել որպես ծխելը թողնելու ավանդական մեթոդների՝ դեղորայքային բուժման կամ հոգեբանական աջակցության փոխարինող։ Սակայն այն կարող է դառնալ կարևոր լրացուցիչ միջոց, հատկապես նիկոտինի նկատմամբ ուժեղ փափագի ժամանակ։

Ադելաիդայի համալսարանի պրոֆեսոր Քերոլ Մահերի խոսքով՝ նույնիսկ կարճատև ֆիզիկական ակտիվությունը կարող է օգնել հաղթահարել կախվածության ամենադժվար պահերը, երբ ծխելու ցանկությունն առավել ուժեղ է։

Հետազոտողների հաջորդ քայլը կլինի ուսումնասիրել, թե ինչպես կարելի է ֆիզիկական ակտիվությունը ներառել ծխելը թողնելու իրական ծրագրերում՝ ներառյալ թվային առողջապահական ծառայություններն ու կլինիկական միջամտությունները։

Նրանք նաև ծրագրում են գնահատել, թե արդյոք նման մոտեցումը կարող է օգնել էլեկտրոնային ծխախոտից հրաժարվել ցանկացող մարդկանց, թեև այս ոլորտում առկա տվյալները դեռևս սահմանափակ են։

Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը ցույց է տալիս, որ նույնիսկ պարզ և հասանելի գործողությունները, օրինակ՝ կարճ զբոսանքը կամ մարզումը, կարող են դառնալ ծխելը թողնելու արդյունավետ ռազմավարության կարևոր բաղադրիչ։