Մինչև երկու տարեկան հասակում շաքարի սահմանափակումը նվազեցնում է ծերության տարիքում դեմենցիայի առաջացման ռիսկը

Հետազոտությունը ցույց է տալիս, որ կյանքի վաղ շրջանում շաքարի սպառման սահմանափակումը կապված է ծերության տարիքում դեմենցիայի ավելի ցածր ռիսկի, հիվանդության ավելի ուշ ուղեկցման և ուղեղի առողջության ավելի լավ ցուցանիշների հետ։

«Կյանքի վաղ շրջանում շաքարի սահմանափակումը կարող է երկարատև դրական ազդեցություն ունենալ ուղեղի առողջության վրա»,— նշել է հետազոտության հեղինակ Ցզյաժեն Չժենը՝ Գուանչժոուի Հոնկոնգի գիտության և տեխնոլոգիաների համալսարանից։— «Այս արդյունքները ընդգծում են վաղ տարիքի սննդակարգի հնարավոր կարևորությունը տասնամյակներ անց դեմենցիայի ռիսկը նվազեցնելու հարցում»։

Գիտնականներն ուսումնասիրել են Երկրորդ աշխարհամարտից առաջ և հետո ծնված մոտ 65,000 մարդկանց տվյալները, երբ Բրիտանիայի հպատակության տարածքում գտնվող կառավարությունը սահմանել էր շաքարի չափաբաժնային համակարգ։

Euronews-ի փոխանցմամբ՝ պատերազմի ընթացքում և դրանից հետո գործող այս սահմանափակումները հանվել են 1953 թվականին։ Դրանից անմիջապես հետո շաքարի օրական միջին սպառումը գրեթե կրկնապատկվել է՝ 41 գրամից հասնելով 80 գրամի։

Հետազոտողները մասնակիցներին խմբավորել են՝ ըստ այն բանի, թե որքանով են նրանք առնչվել շաքարի սահմանափակմանը․ նրանք, ովքեր դրան են ենթարկվել մինչև ծնվելը և կյանքի առաջին տարում․ նրանք, ովքեր սահմանափակման պայմաններում են եղել մինչև ծնվելը և մինչև երկու տարեկան դառնալը․ և նրանք, որոնք ծնվել են սահմանափակումների վերացումից հետո։

Օգտագործելով մասնակիցների բժշկական քարտերը (երբ նրանք մոտ 55 տարեկան էին)՝ գիտնականները հետևել են դեմենցիայի ախտորոշումներին հաջորդող 15 տարիների ընթացքում։

Մինչև ծնվելը և կյանքի առաջին տարում շաքարի սահմանափակման ենթարկված մարդկանց մոտ դեմենցիայի առաջացման ռիսկը 21%-ով ավելի ցածր է եղել, քան սահմանափակումների վերացումից հետո ծնվածների մոտ։ Իսկ նրանց մոտ, ովքեր այդ պայմաններում ապրել են մինչև երկու տարեկանը, ռիսկը նվազած է եղել 23%-ով։

Այն մասնակիցների շրջանում, ում մոտ, ի վերջո, դեմենցիա է զարգացել, վաղ հասակում շաքարի ցածր սպառման գոտում գտնվածների մոտ հիվանդությունը ախտորոշվել է միջինում 2.6 տարի ավելի ուշ, քան նրանց մոտ, որոնք նման սահմանափակումների չեն բախվել։

«Կյանքի առաջին 1000 օրվա ընթացքում շաքարի սահմանափակումը կապված է եղել դեմենցիայի ավելի ցածր ռիսկի, դրա ավելի ուշ դրսևորման և ուղեղի առողջության ավելի լավ ցուցանիշների հետ»,— գրում են հետազոտողները՝ հավելելով, որ այս տվյալները պաշտպանում են վաղ տարիքում շաքարի օգտագործման կրճատման գաղափարը՝ որպես դեմենցիայի ռիսկի նվազեցման հնարավոր ռազմավարություն։

«Հղիության և մանկության շրջանում հավելյալ շաքարի քանակի նվազեցումը կարող է լինել այն արդյունավետ քայլերից մեկը, որը կարող են ձեռնարկել ընտանիքներն ու համայնքները»,— ընդգծել է Չժենը՝ նշելով, որ անհրաժեշտ են հետագա ուսումնասիրություններ՝ հասկանալու համար, թե վաղ տարիքում շաքարի ազդեցությունն ինչպես է ձևավորում դեմենցիայի ռիսկը։

Հետևեք NEWS.am Medicine-ին Facebook-ում և Twitter-ում