Քորնելի համալսարանի գիտնականները պարզել են, որ բիբերը կարևոր են հասկանալու համար, թե ինչպես և երբ է ուղեղը ձևավորում ուժեղ և երկարատև հիշողություններ:

Հետազոտությունը, որը հրապարակվել է Nature հանդեսում, ղեկավարել են դոցենտներ Ազահարա Օլիվան և Անտոնիո Ֆերնանդես-Ռուիսը:

Հետազոտելով ուղեղի էլեկտրոդներով և աչքերը հետագծող փոքրիկ տեսախցիկներով հագեցած մկներին՝ հետազոտողները պարզել են, որ նոր հիշողությունները վերարտադրվում և ամրացվում են, երբ բիբերը սեղմվում են արագ քնի փուլի ընթացքում:  

Երբ բիբերը լայնանում են, գործընթացը կրկնվում է ավելի հին հիշողությունների համար: Ուղեղի կարողությունն առանձնացնել քնի այս երկու փուլերը՝ օգտագործելով նախկինում անհայտ միկրոկառուցվածքը, այն է, ինչը խանգարում է «աղետալի մոռացմանը», որի դեպքում մի հիշողության համախմբումը ջնջում է մյուս համախմբմանը:

Ստացված արդյունքները կարող են հանգեցնել մարդկանց հիշողությունը բարելավելու ավելի լավ եղանակների մշակմանը և համակարգչով աշխատողներին  օգնել բարելավելու արհեստական ​​նեյրոնային ցանցերի ուսուցման արդյունավետությունը: