Մկանային զանգված ավելացնելու համար պետք չէ ժամերով ծանրություններ բարձրացնել, վերջերս եզրակացրել են գիտնականները։ Ֆլորիդայի Ատլանտյան համալսարանի հետազոտողները կարծում են, որ այս ամառ իրական արդյունքների հասնելու համար կարող են բավարար լինել ընդամենը մի քանի խելամիտ, նպատակային մոտեցումներ։

SportRxiv կայքում հրապարակված ուսումնասիրության մեջ վերլուծվել են մարզումների ծավալի վերաբերյալ տասնյակ նախորդ ուսումնասիրությունների արդյունքները։ Ծավալը նշանակում է, թե քանի մոտեցում եք կատարում մարզման ընթացքում, իսկ հաճախականությունը՝ թե շաբաթական որքան հաճախ եք մարզվում։

«Մեր արդյունքները ցույց են տալիս, որ ձեզ երկարատև պարապմունքներ պետք չեն մարզասրահում՝ ավելի ուժեղ դառնալու կամ մկանային զանգված ավելացնելու համար,- ասել է ուսումնասիրության ավագ հեղինակ, պրոֆեսոր Մայքլ Զուրդոսը։- Գալիս է բեկումնային պահ, երբ աշխատանքի ծավալի ավելացումից ստացվող օգուտը դառնում է բավականին կասկածելի, իսկ որոշ դեպքերում դա կարող է նույնիսկ ձեր դեմ շրջվել՝ հաշվի առնելով հոգնածությունը, ժամանակը և այլն։ Սա մարտահրավեր է նետում այն տարածված կարծիքին, որ աշխատանքի ծավալի ավելացումը միշտ նշանակում է ավելի մեծ օգուտ»։

Նրա թիմն ուսումնասիրել է, թե ինչպես է մարզումների ծավալն ազդում մկանների աճի և դրանց ուժի վրա։ Պարզվել է, որ ավելի շատ մոտեցումներ կատարելը կարող է օգնել, բայց միայն մինչև որոշակի կետ։ Մկանների աճի համար արդյունքն աճել է մինչև մեկ մարզման ընթացքում մոտ 11 մասնակի մոտեցում։ Ինչ վերաբերում է ուժին, ապա այստեղ առավելությունն էլ ավելի քիչ է՝ մեկ պարապմունքի ընթացքում ընդամենը երկու ուղիղ մոտեցում։

«Կարևոր է հասկանալ ուղիղ և մասնակի մոտեցումների միջև տարբերությունը»,- բացատրել է հետազոտող Ջեյքոբ Ռեմերտը՝ ուսումնասիրության առաջատար հեղինակ և գիտությունների թեկնածու։ Մասնակի մոտեցումները ներառում են ինչպես ուղղակի, այնպես էլ անուղղակի աշխատանք մկանային խմբի հետ։ Օրինակ՝ եռագլուխ մկանի (տրիցեպսի) վարժություններն ազդում են կրծքավանդակի ուժի վրա, քանի որ դրանք օգնում են հրմանը, նույնիսկ եթե հիմնական շարժումը չեն։ Ուղիղ մոտեցումները, մյուս կողմից, ուղղված են հենց փորձարկվող մկանին կամ շարժմանը, օրինակ՝ պառկած սեղմումը՝ կրծքավանդակն ամրացնելու համար։

Հետազոտության մեջ ներդրվել է նոր հայեցակարգ, որը կոչվում է PUOS՝ արդյունքների գերազանցության անորոշելի կետ։ Այն ցույց է տալիս, որ լրացուցիչ մոտեցումներն առանձնապես օգուտ չեն բերում։

Հետազոտողներն ասում են, որ սա կարող է օգնել մարդկանց մշակել ավելի արդյունավետ մարզումներ։