Հետազոտությունները ցույց են տվել, որ նորածինների լացը, հատկապես սթրեսի ժամանակ, մեծահասակների օրգանիզմում կարող է առաջացնել ֆիզիոլոգիական ռեակցիա , ինչը հանգեցնում է նրանց դեմքի մաշկի ջերմաստիճանի բարձրացմանը:

Ջերմային պատկերման տեսախցիկների միջոցով հետազոտողները պարզել են, որ երբ մասնակիցները լսել են լացող նորածինների ձայնագրությունները, նրանց դեմքերը զգացել են արյան արագ հոսք, ինչը բարձրացրել է մաշկի ջերմաստիճանը:

Ազդեցությունն ավելի ցայտուն և համաժամանակյա էր, երբ նորածիններն ավելի սթրեսի մեջ էին՝ ավելի քաոսային և աններդաշնակ արտասվելով: Սա ենթադրում է, որ մարդիկ ավտոմատ կերպով արձագանքում են լացի որոշակի առանձնահատկություններին, որոնք ուժեղանում են, երբ նորածինները ցավ են զգում:

Ֆրանսիայի Սեն-Էտիենի համալսարանի պրոֆեսոր Նիկոլա Մաթևոնը նշել է, որ լացի նկատմամբ հուզական արձագանքը կախված է դրա «ակուստիկ կոպտությունից»: Մենք հուզականորեն զգայուն ենք ակուստիկ պարամետրերի նկատմամբ, որոնք կոդավորում են երեխայի լացի ցավի մակարդակը:

The Royal Society Interface ամսագրում հրապարակված ուսումնասիրությունն ընդգծում է, որ մարդիկ էվոլյուցիայի ընթացքում հարմարվել են տագնապի այս ազդանշաններին, ինչը նրանց օգնում է արագ արձագանքել հուզականորեն և ֆիզիոլոգիապես:

Երկու սեռերն էլ ցուցաբերել են նմանատիպ զգայունություն՝ մարտահրավեր նետելով ավանդական պատկերացումներին, թե կանայք ավելի զգայուն են մանկան լացի նկատմամբ։

Նախորդ ուսումնասիրությունները ցույց են տվել, որ տղամարդիկ և կանայք տեսականորեն հավասարապես կարթնանան մանկան լացի ձայնից, չնայած մայրերը տեսականորեն երեք անգամ ավելի հաճախ վեր կկենան և հոգ կտանեն իրենց երեխաներին։