Կարոլինյան ինստիտուտի (Շվեդիա), Ստենո դիաբետի կենտրոնի (Դանիա) եւ Մյունխենի Հելմհոլցի ինստիտուտի գիտնականների նոր խոշոր հետազոտությունը ցույց է տվել, որ կենդանական ճարպը աղիների շրջանում պարզապես էներգիայի պահեստարան չէ, այլ նաեւ ակտիվ հյուսվածքային օրգան՝ ինքնատիպ հատկություններով, որոնք կարող են ազդել օրգանիզմում բորբոքման և իմունային համակարգի աշխատանքի վրա ճարպակալում ունեցող մարդկանց մոտ։

Արդյունքները հրապարակվել են Cell Metabolism ամսագրում։

Աշխատանքի հեղինակներն ուսումնասիրել են արտահայտված ճարպակալում ունեցող մարդկանց որովայնի խոռոչի ճարպային հյուսվածքը եւ հայտնաբերել, որ հաստ աղիին հարող ճարպային հյուսվածքը (էպիպլոիկ ճարպային հյուսվածք) խիստ տարբերվում է այլ տեղամասերից։

Դրանում հատկապես շատ են ճարպաթթուները՝ կապված բորբոքային պրոցեսների, ինչպես նաեւ տարատեսակ իմունային բջիջների հետ, ինչը նրան տարբերում է սովորական ենթամաշկային ճարպային հյուսվածքից։

Իմունային տարրերի եւ «բորբոքային» ճարպային բջիջների նման հարստությունը ենթադրում է, որ ճարպի այդ մասը հատկապես ակտիվորեն է փոխգործակցում աղիների իմունային համակարգի հետ։

Լաբորատոր փորձերի ժամանակ հետազոտողները նաեւ ցույց են տվել, որ աղիքային մանրէներից ստացվող ազդանշանները կարող են խթանել ճարպային բջիջներին՝ արտադրել նյութեր, որոնք կակտիվացնեն իմունային բջիջները հենց հյուսվածքի ներսում։ Դա նշանակում է, որ ճարպային հյուսվածքը ոչ միայն պասիվորեն կուտակում է էներգիան, այլեւ ակտիվորեն ներգրավվում է իմունամետաբոլիկ պրոցեսներում, հատկապես այն գոտիներում, որտեղ այն ամենից շատ է մոտ աղիներին։

Աղիների միկրոբիոտայի եւ ճարպային հյուսվածքի միջեւ փոխգործակցությունը կարող է ուժեղացնել բորբոքային ռեակցիաները, ինչը կդժվարացնի պայքարը ճարպակալման դեմ եւ դրա հետ կապված մետաբոլիկ խանգարումները։

Հեղինակներն ընդգծել են, որ իրենց ստացած արդյունքներն ընդլայնում են պատկերացումը ճարպային հյուսվածքի մասին՝ որպես բարդ օրգան, որը մասնակցում է իմունիտետի եւ մետաբոլիզմի կարգավորմանը, այլ ոչ թե միայն ճարպերի պահպանմանը։

Հավանաբար, էպիպլոիկ ճարպային հյուսվածքը հարմարեցված է աղիների եւ նրա միկրոբիոմի մոտ, որն ինքնին ազդում է բորբոքման եւ նյութափոխանակության վրա։ Առայժմ պարզ չէ, թե որքանով են նման առանձնահատկությունները հանդիպում նորմալ քաշ ունեցող մարդկանց մոտ, եւ ինչպես կարող են հենց այդ պրոցեսներն օգտագործվել ճարպակալման բուժման համար։

Հաջորդ քայլերը հետազոտություններում ուղղված կլինեն այդ հյուսվածքի ազդեցությանը աղիների բորբոքային հիվանդությունների վրա, ինչպիսին են Կրոնի հիվանդությունը եւ խոցային կոլիտը։