Նոր հետազոտությունը, որը հրապարակվել է Nature ամսագրում, ցույց է տվել, որ գենետիկական տարբերակները մարդկային գենոմի որոշակի հատվածներում զգալի ազդեցություն են թողնում աղիների միկրոբիոտայի կազմի եւ գործունեության վրա։ Գիտնականները հայտնաբերել են, որ ԴՆԹ առնվազն 11 հատվածներ ուղղակիորեն կապված են աղիների միկրոբային պոպուլյացիաների տարբերակների հետ, ինչն ընդգծում է մեր գենետիկայի եւ միկրոբիոմի միջեւ բարդ փոխգործակցությունը։  Սա կարեւոր է ոչ միայն մարդու հիմնարար կենսաբանությունը հասկանալու, այլեւ միկրոբիոտայի հետ կապված հիվանդությունների կանխարգելման եւ բուժման ապագա բժշկական մոտեցումների մշակման համար։

Հետազոտությունն իրականացվել է մի քանի միջազգային լաբորատորիաների մասնակցությամբ եւ ներառել է կամավորների մեծ թվաքանակի գենետիկական տեղեկատվության եւ միկրոբիոտա-պրոֆիլների վերլուծությունը։ Գիտնականներն ուսումնասիրել են, թե ինչ տարբերակներ են գենոմում կապված աղիներում ապրող մանրէների, արխեյի եւ այլ միկրոօրգանիզմների կազմի փոփոխությունների հետ։ Պարզվել է, որ որոշակի գենետիկական մարկերներ առնչակցվում են կոնկրետ միկրոբային տեսակների առկայության կամ բացակայության, ինչպես նաեւ միկրոբիոտայի բազմազանության հետ ընդհանրապես։ Սա վկայում է այն մասին, որ ոչ միայն սնունդն ու կենսակերպն են ձեւավորում միկրոբիոմը, այլեւ գենետիկական «ֆոնդը»՝ ժառանգված ծնողներից։

Գիտնականներն արդեն գիտեին, որ միկրոբիոմն ազդում է իմունային համակարգի վիճակի, նյութափոխանակության, ուղեղի աշխատանքի եւ քրոնիկական հիվանդությունների առաջացման վրա, ինչպիսին է ճարպակալումը կամ դիաբետը։ Բայց մինչ այժմ հարցը, թե ինչպես է մարդու գենետիկան պայմաններ թելադրում աղիների միկրոբային էկոլոգիային, մասամբ բաց էր մնում։ Նոր տվյալները թույլ են տալիս պարզել գենոմի առանձին հատվածները, որոնք կարող են ներառված լինել հետագա հետազոտություններում եւ անգամ անհատականացված թերապիաների մշակման հարցում, որոնք ուղղված կլինեն միկրոբիոտայի ճշտմանը։

Հետազոտության հեղինակներն ընդգծել են, որ գեների եւ միկրոբիոմի միջեւ կապը պարզապես ուղիղ դետերմինացված ազդեցություն չէ, այլ բարդ փոխգործակցություն, որին մասնակցում են բազմաթիվ կենսաբանական պրոցեսներ։ Դա նշանակում է, որ գենետիկ տարբերակների ազդեցությունը կարող է դրսեւորվել իմունային պատասխանի կարգավորման, սննդային նյութերի մետաբոլիզմի կամ աղիների պատնեշող գործառույթների միջոցով։ Այդ մեխանիզմների ընկալումը կարող է օգնել հետագայում ստեղծել միկրոբիոտայի խախտման հետ կապված հիվանդությունների ախտորոշման եւ թերապիայի ավելի ճշգրիտ մեթոդներ։