European Journal of Preventive Cardiology հանդեսում ներկայացված նոր հետազոտությունը ցույց է տվել, որ բարձր ինտենսիվությամբ միջակայքային մարզումները (HIIT) կարող են լինել ֆիզիկական ակտիվության ամենաարդյունավետ տեսակը սրտանոթային հիվանդություններից տառապող բուժառուների համար:

Խոսքը մարզումների այն ձևաչափի մասին է, որի դեպքում շատ բարձր ծանրաբեռնվածության կարճ ժամանակահատվածները հերթագայվում են հանգստի փուլերով: Ինչպես պարզել են գիտնականները, հենց նման «բաբախող» ծանրաբեռնվածությունն է ավելի արտահայտված ազդեցություն թողնում սրտանոթային համակարգի վրա, քան ավանդական չափավոր մարզումները:

Հիմնական ազդեցությունը կապված է նրան հետ, որ ինտենսիվ ծանրաբեռնվածությունը անոթներում արյան հոսքի ավելի ուժեղ շեղող լարում է ստեղծում: Դա խթանում է ազոտի օքսիդի արտադրությունը՝ մի առանցքային նյութի, որը պատասխանատու է անոթների ընդլայնման և դրանց առողջության համար: Արդյունքում բարելավվում է էնդոթելի՝ սրտի հիվանդությունների զարգացման գործում վճռորոշ դեր խաղացող անոթների ներքին թաղանթի գործառույթը:

Բացի դրանից, վերլուծությունը ցույց է տվել, որ HIIT-ը կարող է զգալիորեն բարձրացնել աերոբ դիմացկունությունը (VO₂ max)՝ սրտանոթային համակարգի վիճակի գլխավոր ցուցանիշներից մեկը: Որոշ հետազոտություններում նման մարզումները չափավոր ծանրաբեռնվածության համեմատ այդ ցուցանիշի ավելի արտահայտված աճ են հաղորդել:

Ուշագրավ մանրամասն. բարձր ինտենսիվության երկար միջակայքերը (օրինակ՝ մի քանի րոպե, այլ ոչ թե կարճ սպրինտները) կարող են էլ ավելի արդյունավետ լինել, թեև այս հարցը լրացուցիչ հետազոտությունների կարիք ունի:

Միևնույն ժամանակ, գիտնականներն ընդգծում են մի կարևոր պահ. խոսքը ոչ թե ինքնուրույն «ուժասպառ անող» մարզումների մասին է, այլ ծրագրերի, որոնք անցնում են բժշկական հսկողության ներքո, հատկապես սրտային հիվանդություններ ունեցող բուժառուների համար: Չնայած առավելություններին՝ նման ծանրաբեռնվածությունները անհատական կարգավորում և զգուշություն են պահանջում:

Ավելի լայն համատեքստում արդյունքները համահունչ են աճող տվյալներին. ինտենսիվ միջակայքային մարզումները կարող են ոչ միայն բարելավել ֆիզիկական վիճակը, այլև ազդել սրտի առողջության առանցքային մեխանիզմների վրա՝ անոթների գործառույթից մինչև նյութափոխանակություն: