Սան Պաուլուի Դաշնային համալսարանի գիտնականները հայտնաբերել են բջջային մակերեսի մոլեկուլ, որը կարող է դառնալ խոստումնալից թերապևտիկ թիրախ քաղցկեղի բուժման և մետաստազների ճնշման համար։

«Cytotechnology» ամսագրում հրապարակված հետազոտությունը ցույց է տվել սինդեկան-4 ռեցեպտորի (SDC4) առանցքային դերը ուռուցքային բջիջների վարքագծում։ Դրա չափից ավելի արտահայտվածության դեպքում ուռուցքային բջիջները ստանում են ինքնատիպ «պաշտպանությամբ», որը թույլ է տալիս նրանց գոյատևել և ակտիվորեն բազմանալ։

Ինչպես բացատրել են հեղինակները, բջիջները սովորաբար պետք է կպչեն հյուսվածքին և արտաբջջային մատրիցին։ Եթե նորմալ բջիջը կորցնում է կապը հյուսվածքի հետ, ակտիվանում է ինքնաոչնչացման մեխանիզմ, որը կոչվում է անոիկիս (մահ «կպչունակության պակասից»)։ Սակայն քաղցկեղային բջիջները կարողանում են շրջանցել այս մեխանիզմը, ինչը թույլ է տալիս նրանց գոյատևել արյան մեջ և մետաստազներ առաջացնել։ Լաբորատոր փորձարկումների ժամանակ հետազոտողները ճնշել են SDC4-ի համար պատասխանատու գենի ակտիվությունը և դիտարկել հակառակ ազդեցությունը. ուռուցքային բջիջները կորցրել են իրենց ագրեսիվ հատկությունները և դարձել խոցելի ծրագրավորված բջջային մահվան նկատմամբ։

Ինչպես նշել է ուսումնասիրության ղեկավար, պրոֆեսոր Կարլա Քրիստինա Լոպեսը, SDC4-ի արգելափակումը կարող է կարևոր քայլ լինել մետաստազների կանխարգելման գործում։ Գիտնականները նաև պարզել են, որ SDC4-ը ազդում է բջջային ցիկլի վրա՝ կարգավորելով այնպիսի հիմնական մոլեկուլներ, ինչպիսիք են p27-ը, ցիկլինները և CDK համալիրները: Դրա ճնշումն ուժեղացնում է բջիջների բաժանման նկատմամբ վերահսկողությունը՝ նվազեցնելով դրանց անվերահսկելի աճի ունակությունը։

Կարևոր է, որ SDC4-ի անջատումը զրկել է բջիջներին հյուսվածքներին չկպչելու ունակությունից՝ զգալիորեն նվազեցնելով դրանց ագրեսիվությունը և ինվազիվ ներուժը։

Հետազոտողները ներկայում ուսումնասիրում են, թե արդյոք կաննաբիդիոլը (CBD) կարող է ազդել SDC4 ակտիվության կամ դրան առնչվող ազդանշանային ուղիների վրա, սակայն ընդգծում են, որ հետազոտությունը գտնվում է վաղ փուլում։