Ալցհայմերի հիվանդության դեմ պայքարը կարող է մոտեցման փոփոխություն պահանջել. մեկ գործոնին թիրախավորելու փոխարեն անհրաժեշտ է միաժամանակ մի քանի մեխանիզմներ  թիրախավորել։

Ալցհայմերի հիվանդությունն այժմ համարվում է չափազանց բարդ հիվանդություն, որը ձևավորվում է կենսաբանական գործընթացների ազդեցությամբ, պայմանավորված ծերացմամբ և օրգանիզմի ընդհանուր վիճակով։ Հենց այդ հանգամանքով է բացատրվում, թե ինչու են մեկ մեխանիզմին թիրախավորող դեղամիջոցները, հակառակ նոր բուժումների նոր եղանակների համեստ հաջողությունների, անարդյունավետ դուրս գալիս։

Ըստ պրոֆեսոր Յան-Ծյանգ Վանի և նրա գործընկերների կատարած վերլուծաության, հիվանդությունը զարգանում է բազմաթիվ գործոնների փոխազդեցության արդյունքում՝ ամիլոիդ-բետա-ի կուտակում, տաու սպիտակուցի խճճվածքի առաջացում, գենետիկ նախատրամադրվածություն, տարիքային փոփոխություններ և օրգանիզմում համակարգային խանգարումներ։ Ահա թե ինչու են գիտնականները կարծում, որ արդյունավետ թերապիան պետք է համալիր և բազմաբաղադրական լինի։

Թեև ամիլոիդ-բետա-ն վաղուց հետազոտության հիմնական թիրախ է եղել, այժմ ավելի ու ավելի շատ ուշադրություն է դարձվում տաու սպիտակուցին, որի վնասը հանգեցնում է նեյրոնների մահվան։ Այդ երկու գործընթացներն էլ թիրախավորելը կարող է միաժամանակ ավելի լավ արդյունքներ տալ։

Գենետիկան նույնպես կարևոր դեր է խաղում: APOE ε4 տարբերակը թերևս ամենահայտնի ռիսկի գործոնն է, սակայն գիտնականները նոր գենետիկ կապեր էլ են հայտնաբերում: CRISPR տեխնոլոգիայի միջոցով գենոմի խմբագրումը հեռանկարային մոտեցում է համարվում, որը հնարավոր է նվազեցնում է հիվանդանալու ռիսկը:

Ծերացումը հիվանդության զարգացման հիմնական գործոն է և ուղեկցվում է բջջային վնասման կուտակմամբ, միտոքոնդրիալ ֆունկցիայի վատթարացմամբ և ԴՆԹ-ի վնասմամբ: Հետազոտվում են ծերացող բջիջների վերացմանը և ուղեղի առողջության բարելավմանը ուղղված սենոլիտիկ թերապիաները:

Բացի դրանից, Ալցհայմերի հիվանդության զարգացման վրա ազդում է ընդհանուր առողջությունը: Ինսուլինային դիմադրողականությունը, բարձր արյան ճնշումը և աղիքային միկրոբիոտայի խանգարումները կարող են սրել հիվանդությունը: Գիտնականները հետազոտում են՝ արդյոք շաքարախտի դեղամիջոցները և աղիք-ուղեղ առանցքին ուղղված միջամտությունները կարո՞ղ են նվազեցնել այդ ռիսկերը:

Ընդհանուր առմամբ, հետազոտողները կոչ են անում նեղ մոտեցումից անցնել ինտեգրված ռազմավարությունների, որոնք կլուծեն հիվանդության ամբողջ բարդությունը: Անհատականացված բժշկության և վաղ բիոմարկերների զարգացումը կարող է նաև հնարավորություն ընձեռել հայտնաբերել և բուժել հիվանդությունը վաղ փուլերում:

Գիտնականների կարծիքով՝ համալիր մոտեցման դեպքում Ալցհայմերի հիվանդությունը ապագայում կարող է վերահսկելի կամ նույնիսկ կանխարգելելի վիճակ դառնալ, ոչ թե ծերացման անխուսափելի հետևանք։